ไม่รู้ว่าเธอได้ยินมันบ้างหรือเปล่า

เข้าใจไหมเข้าใจบ้างมั๊ย

ที่จริงๆไม่เคยกระซิบออกไป

แต่ในใจตะโกนว่า ... รัก

กี่ทีที่มองเบอร์เธอจนมันท้อ ว่าจะโทรไปแล้วก็กดทิ้ง

นอนไม่ค่อยหลับ  มันคิดถึงจริงๆ แต่ยิ่งคิดยิ่ง..  ฮืมฮือ

กี่วาเลนไทน์แล้วนะที่ผ่านไป แต่ไม่เคยได้พูดให้เธอรู้

ทั้งที่พบกันบ่อย  ทั้งที่คบกันอยู่  แต่เธอไกลออกไป  ฮืม...

ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้ต่อไป

มันหวั่นไหว..กลัวว่าในซักวันเจอะกับคำว่า "สาย"

ไม่รู้ว่าเธอได้ยินมันบ้างหรือเปล่า

เข้าใจไหมเข้าใจบ้างมั๊ย

ทั้งๆที่ไม่เคยกระซิบออกไป

แต่ในใจตะโกนว่ารัก

ที่รู้ก็คือว่าใจตัวเองของฉัน

มันบงการให้สารภาพ ในความรู้สึก ที่เก็บลึก

ให้เธอรู้วันนี้ ว่ารักเธอ

ฟังเพลงจากวิทยุที่เปิดไว้ พูดถึงคนคนนึงที่ต้องช้ำ

ตอนที่มีโอกาสเค้าก็ไม่ยอมทำ มัวแต่รออะไรก็ไม่รู้

เมื่อก่อนเคยคิดไว้พร้อม ค่อยบอกเธอ

แต่ถ้าไปไม่ถึงคงปวดร้าว

หากว่าฉันบอกเธอแค่พูดเบาๆ  " มาบอกอะไรตอนนี้ " ฮืมฮือ...

ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้ต่อไป มันหวั่นไหว

กลัวว่าในซักวันเจอะกับคำว่า "สาย"

ไม่รู้ว่าเธอได้ยินมันบ้างหรือเปล่า

เข้าใจไหมเข้าใจบ้างมั๊ย

ทั้งๆที่ไม่เคยกระซิบออกไป

แต่ในใจตะโกนว่ารัก

ที่รู้ก็คือว่าใจตัวเองของฉัน

มันบงการให้สารภาพ ในความรู้สึก ที่เก็บลึก

ให้เธอรู้วันนี้ ว่ารักเธอ

เป็นคำคำเดียวแค่เท่านั้นเอง

พูดไปแล้วถ้าผลเป็นอย่างไร

คำตอบจากเธอจะดีร้ายเพียงใด

ดีกว่าบอกไปตอนที่เธอไม่อยู่ฟัง

ได้ยินบ้างไหม ....

เธอจะเข้าใจบ้างไหมที่ฉันไม่เคย กระซิบออกไป

ที่รู้ก็คือว่าใจตัวเองของฉัน มันบงการให้สารภาพ

ในความรู้สึกที่เก็บลึกให้เธอรู้วันนี้ ว่ารักเธอ

อ ย า ก บ อ ก เ ธ อ ต อ น นี้   ว่ า รั ก เธอ